https://ayateghamzeh.ir RSS feeds for شعر فارسی آیات غمزه 60 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/248245/که-سهم-تو-ز-حقوق-بشر-فقط-این-است#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=248245 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=248245&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/248245/که-سهم-تو-ز-حقوق-بشر-فقط-این-است &quot;به کودکان &nbsp;پرگشوده&zwnj;ی سرزمینم در جنگ دوازده&zwnj;روزه که نیم&zwnj;کت&zwnj;ها و صندلی&zwnj;هایشان، این&zwnj;روزها خالی است&quot;<br /> <br /> کجای حادثه&zwnj; ماندی؟ بگو امیر علی؛<br /> تمام آن شب را موبه&zwnj;مو امیر علی!<br /> بگو چه&zwnj;شد عطش خواب&zwnj;های کودکی&zwnj;ات؟<br /> از انفجار از آتش بگو، امیر علی!<br /> تو خواب بودی و لبریزِ زندگی، پسرم!<br /> که با گدازه شدی روبه&zwnj;رو، امیر علی!<br /> <br /> بخواب، خواب در این روزگار، شیرین است<br /> که سهم تو ز حقوق بشر فقط این است<br /> <br /> بخواب دختر خوبم! بخواب مرسانا!<br /> بدون قصّه&zwnj;ی درس و کتاب، مرسانا!<br /> تمام شد همه&zwnj;ی غصّه&zwnj;های کودکی&zwnj;ات<br /> بخند! بی&zwnj;غم و بی&zwnj;اضطراب، مرسانا!<br /> عزیز کوچک من، بازی تو لالایی&zwnj;است&nbsp;<br /> به روی بالش رویا بخواب، مرسانا!<br /> <br /> بخواب! خواب در این روزگار شیرین است<br /> که سهم&zwnj; تو ز حقوق بشر فقط این است<br /> <br /> به سمت پنجره، پرواز کن! محدثه&zwnj;جان!<br /> کبوتری شو و پر، باز کن! محدثه&zwnj;جان!<br /> بگیر دست محمدرضا، برادر، را<br /> &nbsp;جهان تازه&zwnj;ای آغاز کن، محدثه&zwnj;جان!<br /> فرشته&zwnj;ای به ملاقات&zwnj;تان می&zwnj;آید، بَه!<br /> کمی برای خدا ناز کن، محدثه&zwnj;جان!<br /> <br /> بخواب! خواب در این روزگار شیرین است<br /> که سهم تو ز حقوق بشر فقط این است<br /> <br /> به روی بالشی از نور، بی&zwnj;صدا، آرام؛<br /> بخواب و دور شو از چنگ دردها... آرام!<br /> به فکر بازی توپ و حیاط و کوچه نباش&nbsp;<br /> بپر به آن&zwnj;طرف کوچه&zwnj;ی خدا...آرام!<br /> صدای قلب تورا بمب&zwnj;ها نمی&zwnj;فهمند<br /> ببند چشمانت را... &nbsp;علی&zwnj;رضا... آرام؛<br /> <br /> بخواب! خواب در این روزگار شیرین است<br /> که سهم&zwnj; تو ز حقوق بشر، فقط این است<br /> <br /> بدون درد و غم و واهمه، بخواب گُلم!<br /> در این جهانِ پر از همهمه، بخواب گلم!<br /> بپوش چادر مشکی&zwnj;ت را و پاک و نجیب<br /> &nbsp;بخواب دخترکم فاطمه! بخواب گلم!&nbsp;<br /> بخند فاطمه&zwnj;جان! مرگ خواب زیبایی است<br /> عروسکی شو و بی&zwnj;واهمه، بخواب گلم!<br /> <br /> بخواب! خواب در این روزگار، شیرین است<br /> که سهم&zwnj; تو ز حقوق بشر، فقط این است<br /> <br /> شب تولد و شادی است، ها! مطهره جان!<br /> بیا و جیغ بکش، ها! بیا! مطهره جان!<br /> کفن بپوش که این طرحِ برف شادی توست<br /> بپر در آن&zwnj;طرف ابرها، مطهره&zwnj;جان!<br /> بخواب دخترم و خواب&zwnj;های خوب ببین!<br /> لالا لالا لالالالا لالا... مطهره&zwnj;جان!<br /> <br /> بخواب، خواب در این روزگار شیرین است<br /> که سهم&zwnj;تو ز حقوق بشر فقط این است<br /> <br /> لباس تو خاکی شد...نترس... خاکی باش!<br /> تو جویبار زلالی، نماد پاکی باش!<br /> برو به شهر خدا، پیشِ پیشِ او آنجا&nbsp;<br /> از این زمانه&zwnj;ی کودک&zwnj;ستیز... شاکی باش!<br /> تمام جسمت خاکی شده است؟ عیبی نیست<br /> شبیه کعبه، محمدحسین... خاکی باش!&nbsp;<br /> <br /> بخواب، خواب در این روزگار شیرین است<br /> که سهم&zwnj; تو ز حقوق بشر، فقط این است<br /> <br /> سلام محیا! گل&zwnj;دخترم! عروسک من!<br /> سلام باغ گلِ برگریزِ کوچک من!<br /> بخند و موی طلایی&zwnj;ت را به باد بده&nbsp;<br /> عزیز من! دل و جانم! گلم! وروجک من!<br /> زمین برای تو امروزه، جای خوبی نیست<br /> به روی دوش ملایک بخواب کودک من!<br /> <br /> بخواب! خواب در این روزگار شیرین است<br /> که سهم&zwnj; تو ز حقوق بشر فقط این است<br /> <br /> چه موی ناز و قشنگی، شبیه ماه شبی!<br /> چه خنده&zwnj;ای! چه نگاهی! چه عشوه&zwnj;ای! چه لبی!<br /> برای قه&zwnj;قه بابا، بهانه&zwnj;&zwnj;ای ناگاه!<br /> برای خنده&zwnj;ی مادر، دلیلِ بی&zwnj;سببی!<br /> از آن دقیقه از آن شب بگو، عزیز دلم<br /> چه دیده&zwnj;ای ایماجان! خدای من!... چه شبی!<br /> <br /> بخواب، خواب در این روزگار شیرین است<br /> که سهم&zwnj; تو ز حقوق بشر فقط این است<br /> <br /> بخند مثل گل نوبهار هانیه&zwnj;جان!&nbsp;<br /> تورا به بمب... به موشک چه&zwnj;کار؟ هانیه&zwnj;جان!<br /> بگیر دست پر از مهر و نور زهرا را<br /> چه خواهری! گل باغ بهار... هانیه&zwnj;جان!<br /> بخواب راحت! تا مثل تو... محمدعلی<br /> میان خواب، بگیرد قرار... هانیه&zwnj;جان!<br /> <br /> بخواب، خواب در این روزگار شیرین است<br /> که سهم&zwnj; تو ز حقوق بشر فقط این است<br /> <br /> دو خواهرند که هم&zwnj;درد و هم&zwnj;زبان همند&nbsp;<br /> دو خواهرند که گل&zwnj;های بوستان همند&nbsp;<br /> شبیه دخترکان گلم، ضحا و سنا<br /> دو خواهرند که عمر همند جان همند<br /> بخواب! فاطمه&zwnj;جان پیش خواهرت زهرا&nbsp;<br /> شبیه &nbsp;گنجشکانی که عاشقان همند<br /> <br /> بخواب! خواب در این روزگار، شیرین است<br /> که سهم&zwnj; تو ز حقوق بشر فقط این است<br /> <br /> حقوق زور، حقوق کلک، حقوق فریب<br /> حقوق حافظِ قاتل، حقوق دزد نجیب<br /> حقوق کشتن آوارگان سنگ به دست<br /> مدافع همه&zwnj;ی قتل&zwnj; عام&zwnj;های عجیب<br /> حقوق ننگِ تمدن، حقوق ختمِ به&zwnj;شر<br /> حقوق ظلم و تجاوز حقوق مکر و فریب<br /> <br /> بخواب! خواب در این روزگار شیرین است<br /> که سهم&zwnj; ما ز حقوق بشر، فقط این است<br /> &nbsp; محمد مرادی Wed, 24 Sep 2025 12:33:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:248245 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/242159/روزگار-جوان-ایرانی#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=242159 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=242159&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/242159/روزگار-جوان-ایرانی این طرف استکان یونانی<br /> آن طرف قاشق لهستانی<br /> <br /> گاز و یخچال بهترینش چیست؟<br /> آلمانی و انگلستانی<br /> <br /> برده از رو تمام قزوین را<br /> سنگ پاهای ازبکستانی<br /> <br /> معنوی کرده حالت ما را<br /> مهر و تسبیح ارمنستانی<br /> <br /> در خود چین هم احتمالاً نیست<br /> جنس چینی به این فراوانی<br /> <br /> هرچه دستت رسید وارد کن<br /> شده از کشور موریتانی<br /> <br /> فکر چیزی نباش غیر از سود<br /> سود دارد کلاه سودانی<br /> <br /> در همین حال و روز وانفسا<br /> می نویسم چنان که می دانی<br /> <br /> می&zwnj;رود رو به سمت ویرانی<br /> روزگار جوان ایرانی<br /> <br /> هر که تولید می شود هنرش<br /> آن چنان میزنند توی سرش<br /> <br /> که بریزد تمام کرک و پرش<br /> و در آید ز شش جهت پدرش<br /> <br /> چوب قاچاق از قضا و قفا<br /> می خورد چون چماق بر کمرش<br /> <br /> بعد هم هرچه دست و پا بزند<br /> در نیاید حقوق کارگرش<br /> <br /> میزند توی کار دلالی<br /> تا که محسوس تر شود اثرش<br /> <br /> بعد سی سال، شخص صنعت گر<br /> دُم ندارد هنوز کره خرش<br /> <br /> جنس تولید داخلی اوخ است<br /> هم وطن جان نگرد دور و برش<br /> <br /> دولت وقت هم که فی الجمله<br /> ریشه&zwnj;اش را زده است با تبرش<br /> <br /> می&zwnj;رود رو به سمت ویرانی<br /> روزگار جوان ایرانی<br /> <br /> این جوان زور قابلی بزند<br /> یا به دریا اگر دلی بزند<br /> <br /> یا برای گرفتن یک وام<br /> رو به هر کور و کاملی بزند<br /> <br /> می&zwnj;تواند نهایتاً در شهر<br /> یک دکان فلافلی بزند<br /> <br /> یا اگر بیشتر هنر بکند<br /> یک فلان&zwnj;شاپ فسقلی بزند<br /> <br /> یا که دائم پی مسافرها<br /> برود دور باطلی بزند<br /> <br /> البته راه بهترش این است<br /> که به موهای خود ژلی بزند<br /> <br /> و سپس بین دود یک قلیان<br /> دل خود را به غافلی بزند<br /> <br /> وای اگر جنس خارجی روی<br /> دست تولید داخلی بزند<br /> <br /> می&zwnj;رود رو به سمت ویرانی<br /> روزگار جوان ایرانی محمدحسین مهدویان Sun, 11 Jun 2017 06:41:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:242159 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/16118/قصه-را-تازیانه-می-داند#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=16118 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=16118&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/16118/قصه-را-تازیانه-می-داند <p><br /> به دعا دست خود که برمی &rlm;داشت<br /> بذر آمین در آسمان می &rlm;کاشت<br /> <br /> به تماشا، ملک نمازش را<br /> نردبانی ز نور می &rlm;پنداشت<br /> <br /> چه نمازی؟ که تا به قبه&rlm; ی عرش<br /> برد او را و نردبان برداشت<br /> <br /> پرچم دین ز بام کعبه گرفت<br /> برد و بر بام آسمان افراشت<br /> <br /> بس که کاهیده بود، شب او را<br /> شبحی ناشناس می &rlm;انگاشت<br /> <br /> خصم بیدادگر ز جور و ستم<br /> هیچ در حق او فرونگذاشت<br /> <br /> تا نینداختش به بستر مرگ<br /> دست از جان او مگر برداشت؟!<br /> <br /> قصه را تازیانه می &rlm;داند<br /> در و دیوار خانه می &rlm;داند<br /> <br /> دشمن از حد فزون جفا پیشه است<br /> چه کند بعد از این؟ در اندیشه است<br /> <br /> نسل در نسل او حرامی بود<br /> خصم بدخواه تو پدر پیشه است!<br /> <br /> ریشه &rlm;اش را ز بیخ می&rlm; کندم<br /> چه کنم؟ دشمن تو بی ریشه است!<br /> <br /> به گمانش که جنگل مولاست<br /> غافل از اینکه شیر در بیشه است<br /> <br /> یک طرف نور و یک طرف ظلمت<br /> یک طرف سنگ و یک طرف شیشه است<br /> <br /> دل گل خون ز دست گلچین است<br /> وانچه بر ریشه می&rlm; خورد، تیشه است!<br /> <br /> قصه را تازیانه می &rlm;داند<br /> در و دیوار خانه می &rlm;داند<br /> <br /> سخن از درد و صحبت از آه است<br /> قصه &rlm;ی درد او چه جانکاه است!<br /> <br /> راه حق، جز طریق فاطمه نیست<br /> هر که زین ره نرفت، گمراه است<br /> <br /> در محیطی که موج گوهر نیست<br /> گر خزف جلوه کرد، دلخواه است!<br /> <br /> عمر دل کاش ادامه&rlm; ای می &rlm;داشت<br /> ورنه این قبض و بسط گه گاه است<br /> <br /> در مسیری که عشق می &rlm;تازد<br /> تا به مقصود، یک قدم راه است<br /> <br /> در بهاران، خزان این گل بود<br /> عمر گلها همیشه کوتاه است<br /> <br /> با غم تو، دلی که بیعت کرد<br /> تا ابد در مسیر الله است<br /> <br /> هر کس آمد، به نیمه&rlm; ی ره ماند<br /> غم فقط با دل تو همراه است<br /> <br /> آنکه در گوش جان او مانده است<br /> ناله&rlm; های دل علی، چاه است<br /> <br /> اینکه بر لب رسیده، جان علی است<br /> دل گمان می &rlm;کند هنوز، آه است!<br /> <br /> خون شد، از سینه &rlm;ی تو بیرون ریخت<br /> حق ز حال دل تو آگاه است<br /> <br /> آنکه بعد از کبودی رخ تو<br /> با خسوف آشتی کند، ماه است<br /> <br /> قصه را تازیانه می &rlm;داند<br /> در و دیوار خانه می &rlm;داند<br /> <br /> ساز غم گر ترانه &rlm;ای می &rlm;داشت<br /> آتش دل، زبانه &rlm;ای می&rlm; داشت<br /> <br /> چون زبان دل آتش افشان بود<br /> کوه غم گر دهانه &rlm;ای می داشت<br /> <br /> کاش مرغ غریب این گلشن<br /> الفتی با ترانه &rlm;ای می &rlm;داشت<br /> <br /> یا علی! با تو بود همسایه<br /> اگر انصاف، خانه&rlm; ای می&rlm; داشت<br /> <br /> با تو عمری هم آشیان می &rlm;شد<br /> حق اگر آشیانه &rlm;ای می &rlm;داشت<br /> <br /> آستان تو بود یا زهرا<br /> گر ادب، آستانه&rlm; ای می&rlm; داشت<br /> <br /> در زمان تو زندگی می &rlm;کرد<br /> گر صداقت، زمانه &rlm;ای می &rlm;داشت<br /> <br /> گر مزار تو بی &rlm;نشانه نبود<br /> بی نشانی نشانه &rlm;ای می &rlm;داشت<br /> <br /> گر که میزان حق زبان تو بود<br /> این ترازو زبانه &rlm;ای می &rlm;داشت<br /> <br /> سینه&rlm; ی خونفشان فاطمه بود<br /> گر گل خون، خزانه &rlm;ای می &rlm;داشت<br /> <br /> گر نمی &rlm;سوخت گلشن توحید<br /> گلبن او، جوانه &rlm;ای می &rlm;داشت<br /> <br /> قصه&rlm; ی زندگانی او بود<br /> گر حقیقت، فسانه &rlm;ای می داشت<br /> <br /> شب اگر داشت دیده، در غم او<br /> گریه&rlm; های شبانه&rlm; ای می &rlm;داشت<br /> <br /> گر غمش بحر بیکرانه نبود<br /> غم ما هم کرانه &rlm;ای می &rlm;داشت<br /> <br /> بهر قتلش به جز دفاع علی<br /> کاش دشمن بهانه &rlm;ای می &rlm;داشت<br /> <br /> به سر و روی دشمنش می &rlm;زد<br /> شرم اگر، تازیانه&rlm; ای می &rlm;داشت<br /> &nbsp;<br /> شانه می &rlm;کرد زلف زینب را<br /> او اگر دست و شانه&rlm; ای می &rlm;داشت<br /> <br /> قصه را تازیانه می &rlm;داند<br /> در و دیوار خانه می &rlm;داند<br /> <br /> آتش کینه چون زبانه کشید<br /> کار زهرا به تازیانه کشید<br /> <br /> دشمن دل سیه، به رنگ کبود<br /> نقش بی مهری زمانه کشید!<br /> <br /> آتش خشم خانمانسوزش<br /> پای صد شعله را به خانه کشید<br /> <br /> همچو شمعی که بی&rlm; امان سوزد<br /> شعله از جان او زبانه کشید<br /> <br /> در میانش گرفت شعله&rlm; ی کین<br /> پای حق را چو در میانه کشید<br /> <br /> دل او در میان آتش و خون<br /> پر به سوی هم آشیانه کشید<br /> <br /> سوخت بال کبوتران حرم<br /> کار این شعله&rlm; ها به لانه کشید!<br /> <br /> دامن گل که سوخت از آتش<br /> شعله سر از دل جوانه کشید!<br /> <br /> سینه&rlm; اش مخزن گل خون شد<br /> به کجا کار این خزانه کشید؟!<br /> <br /> قامتش حالت کمانی یافت<br /> بسک ه بار محن به شانه کشید<br /> <br /> سبحه، مشق سرشک او می &rlm;کرد<br /> بسکه نقش هزار دانه کشید!<br /> <br /> بر رخ این حقیقت معصوم<br /> نتوان پرده&rlm; ی فسانه کشید<br /> <br /> قصه را تازیانه می&rlm; داند<br /> در و دیوار خانه می &rlm;داند<br /> <br /> گل خزان شد، صفای او مانده&rlm; ست<br /> رنگ و بوی وفای او مانده&rlm; ست<br /> <br /> رفت زهرا، ولی به گوش علی<br /> ناله&rlm; ی ای خدای او مانده&rlm; ست!<br /> <br /> در دل او که بیت الاحزانست<br /> ناله &rlm;ی وای وای او مانده&rlm; ست<br /> <br /> یا علی گفت و گفت تا جان داد<br /> این خدایی ندای او مانده ست<br /> <br /> بر لب او که خاتم وحی&rlm; ست<br /> نقش یا مرتضای او مانده&rlm; ست<br /> <br /> زیر این نه رواق گنبد چرخ<br /> ناله&rlm; ی او، صدای او، مانده &rlm;ست<br /> <br /> رفت و، زیر زبان لیل و نهار<br /> مزه&rlm; های دعای او مانده ست<br /> <br /> گرچه دستش ز دست رفته ولی<br /> کف مشکل گشای او مانده&rlm; ست<br /> <br /> دل خبر می &rlm;دهد به ناله از او<br /> گرچه در مبتدای او مانده&rlm; ست!<br /> <br /> در دل ما که کربلای غم&rlm; ست<br /> نینوایی نوای او مانده &rlm;ست<br /> <br /> که قدم می&rlm; نهد به خانه&rlm; ی دل<br /> در دلم جای پای او مانده&rlm; ست!<br /> <br /> نیمه جانی علی به لب دارد<br /> چه کند؟ این برای او مانده&rlm; ست!<br /> <br /> قصه را تازیانه می&rlm; داند<br /> در و دیوار خانه می&rlm; داند<br /> <br /> تا عقیق ست و تا یمن باقی است<br /> رگه&rlm; هایی ز خون من باقی است!<br /> <br /> شهر من تا مدینه&rlm; ی عشق است<br /> هم اویس ست و هم قرن باقی است<br /> <br /> خون من، این زلال جاری سرخ<br /> در دل لعل، موج زن باقی است<br /> <br /> ماند زینب، اگر که زهرا رفت<br /> بچه شیری ز شیرزن باقی است<br /> <br /> گرچه آهسته چون نسیم گذشت<br /> جای پایش در این چمن باقی است!<br /> <br /> تا که نمرود هست، آزر هست<br /> تا تبر هست، بت &rlm;شکن باقی است<br /> <br /> تا سر کفر و شرک می&rlm; جنبد<br /> ذوالفقارست و بوالحسن باقی است<br /> <br /> در دل شعله سوخت پروانه<br /> گریه&rlm; ی شمع انجمن باقی است!<br /> <br /> سوخت شمع و، به جاست فانوسش<br /> از علی نقش پیرهن باقی است!<br /> <br /> بر رخ آن فرشته&rlm; ی معصوم<br /> اثر دست اهرمن باقی است!<br /> <br /> قصه را تازیانه می&rlm; داند<br /> در و دیوار خانه می &rlm;داند<br /> <br /> رفتی و&nbsp; زینب تو می ماند<br /> خط تو، مکتب تو می &rlm;ماند<br /> <br /> بر کف زینب، این زبان علی<br /> رشته &rlm;ی مطلب تو می &rlm;ماند<br /> <br /> تا حسینی و کربلایی هست<br /> زین اَب، زینب تو می &rlm;ماند<br /> <br /> از علی دم زدی و، نام علی<br /> تا ابد بر لب تو می &rlm;ماند<br /> <br /> تا ابد در صوامع ملکوت<br /> ناله&rlm; ی یا رب تو می &rlm;ماند<br /> &nbsp;<br /> هم نماز نشسته &rlm;ی تو به روز<br /> هم نماز شب تو می &rlm;ماند<br /> <br /> منصب تو، حکومت دلهاست<br /> بهر تو، منصب تو می &rlm;ماند<br /> <br /> در سپهر شهامت و ایثار<br /> پرتو کوکب تو می &rlm;ماند<br /> <br /> خون تو پشتوانه&rlm; ی دین &rlm;ست<br /> تا ابد مذهب تو می&rlm; ماند<br /> <br /> دل تو می &rlm;طپد به سینه هنوز<br /> شور تاب و تب تو می&rlm; ماند<br /> <br /> قصه را تازیانه می &rlm;داند<br /> در و دیوار خانه می &rlm;داند<br /> <br /> بی تو ای یار مهربان علی!<br /> شعله سر می &rlm;کشد ز جان علی<br /> <br /> بی تو ای قهرمان قصه&rlm; ی عشق<br /> ناتمام است داستان علی<br /> <br /> عیسی ار چار پله بالا رفت<br /> دم آخر، ز نردبان علی<br /> <br /> در عروج تو از ادب می&rlm; سود<br /> سر به پای تو، آسمان علی!<br /> <br /> خطبه&rlm; ی ناتمام زهرا کرد<br /> کار شمشیر خونفشان علی<br /> <br /> خواست نفرین کند، که زهرا را<br /> داد مولا قسم به جان علی!<br /> <br /> که ز قهر تو ماسوا سوزد<br /> صبر کن صبر، مهربان علی!<br /> <br /> ذوالفقار برهنه &rlm;ی سخنش<br /> کرد کاری به دشمنان علی<br /> <br /> که دگر تا ابد بزنهارند<br /> از دم تیغ جانستان علی<br /> <br /> با وجودی که قاسم رزق است<br /> ساخت عمری به قرص نان علی!<br /> <br /> بعد او، خصم دون که می &rlm;پنداشت<br /> به سه نان می &rlm;خرد سنان علی<br /> <br /> بود غافل که چون به سر آید<br /> دوره &rlm;ی صبر و امتحان علی<br /> <br /> دشمنان را امان نخواهد داد<br /> لحظه &rlm;ای تیغ بی امان علی<br /> <br /> زینب! ای خطبه&rlm; ی حماسی عشق<br /> ای به کام علی، زبان علی<br /> <br /> باش کز خطبه &rlm;ات زبانه کشد<br /> آتش خفته در بیان علی<br /> <br /> دیدم انصاف را به کوچه &rlm;ی عشق<br /> سر نهاده بر آستان علی<br /> <br /> نسب خویش را جوانمردی<br /> می&rlm; رساند به دودمان علی<br /> <br /> عشق، چون من ارادتی دارد<br /> به علی و به خاندان علی<br /> <br /> رفت زهرا و اشک از دنبال<br /> وز پی او روان، روان علی<br /> <br /> خرمن او اگر در آتش سوخت<br /> رفت بر باد خان و مان علی<br /> <br /> بازمانده&rlm; ست سفره&rlm; ی دل او<br /> غم و دردست، میهمان علی!<br /> <br /> راز دل را به چاه می &rlm;گوید<br /> رفته از دست، همزبان علی<br /> <br /> آن شراری که سوخت زهرا را<br /> سوخت تا مغز استخوان علی<br /> <br /> قصه را تازیانه می &rlm;داند</p> <p>&nbsp;</p> <p>در و دیوار خانه می &rlm;داند</p> <p>&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p> محمدعلی مجاهدی Sun, 21 Feb 2016 07:15:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:16118 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/4499/این-بار-طوفانی-به-سوی-دشت-عازم-بود#Comments 5 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=4499 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=4499&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/4499/این-بار-طوفانی-به-سوی-دشت-عازم-بود این بار طوفانی به سوی دشت، عازم بود<br /> سهم حسن از کربلا، غوغای قاسم بود<br /> <br /> عطر مدینه لا به لای گیسوانش داشت<br /> از بچه های کوچه های آل هاشم بود<br /> <br /> از روز تشییع پدر تا کربلا بارید<br /> باران تیر عشق یک ریز و مداوم بود<br /> <br /> پیراهن اش غارت شد اما این که چیزی نیست<br /> وقتی که انگشت عمو هم از غنائم بود<br /> <br /> سر را جدا کردند اما عمه می پرسید<br /> آیا برای بردن سر، نیزه لازم بود؟<br /> <br /> <br /> زینب که روی نیزه هفتاد و دو سر دیده است<br /> در کودکی تشییع مفقود الاثر دیده است...<br /> <br /> زهرا بشری موحد Sat, 09 Nov 2013 05:31:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:4499 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/1682/بمیرم-دخترم-این-خاکیان-بد-با-تو-تا-کردند#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=1682 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=1682&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/1682/بمیرم-دخترم-این-خاکیان-بد-با-تو-تا-کردند میان کوچه ها عطر گل و کافور می آید<br /> محمد!(ص) دخترم از راه خیلی دور می آید<br /> صدای ناله ی خاک است این یا شادی افلاک<br /> نوای توأم سوز نی و تنبور می آید<br /> محمد! سخت دلتنگم برای حزن لبخندش<br /> به سمت مادر امشب-چشم دشمن کور- می آید<br /> بمیرم دخترم! این خاکیان بد با تو تا کردند<br /> نفهمیدند از تو آیه های نور می آید<br /> <br /> بمیرم دخترم! بازوی تو تاریخ را لرزاند<br /> صدای ناله ات قلب سیاه میخ را لرزاند<br /> <br /> علی!(ع) امشب قدم در کوچه ها بگذار آهسته<br /> گل پژمرده ات را از زمین بردار آهسته<br /> به دور از چشم فرزندانت امشب بی کس و تنها<br /> قیامت را ببین بین در و دیوار آهسته<br /> قیامت را ببین در این نگاه رو به خاموشی<br /> قیامت را ببین در این گل تب دار آهسته<br /> علی جان دخترم را، نور چشم خاندانم را<br /> ببر در خاک پنهان کن ولی بسیار آهسته!<br /> قدم در کوچه ی دلتنگی ات بگذار آهسته<br /> بیاور این امانت را به ما بسپار آهسته<br /> <br /> بمیرم دخترم بازوی تو تاریخ را لرزاند<br /> صدای ناله ات قلب سیاه میخ را لرزاند نغمه مستشارنظامی Wed, 23 May 2012 04:46:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:1682